Home > Het ontstaan

Het ontstaan van Stichting Weeshuis Thailand

– Leoni van Leeuwen

Leoni

Vier jaar geleden kwam ik in Chiang Mai, Thailand te wonen. Het land van de glimlach. Ik kwam in contact met een weeshuis en begon hier en daar een handje te helpen. Het begon met zo nu en dan koken. Ik kookte altijd iets speciaals, zodat de kinderen kinderen eens wat anders binnenkregen dan hun dagelijkse rijst met soep en hier en daar een flinteretje vlees en groente. Maar dit was een dure bezigheid voor mij daar ik slechts een lerares was in Thailand.

Soms kreeg ik via couchsurfing.org toeristen over de vloer. Soms nam ik ze mee naar het weeshuis en ze waren dan overwelmt door de geweldige ervaring. Ik begon events op te zetten en begon op wekelijkse basis met vrijwilligers te koken. Samen deelden we de kosten.

De kinderen waren altijd reuze enthousiast over wat ze die keer zouden eten. We kookten eten van over de gehele wereld en vertelden dan ook iets over de cultuur en gebruiken van het desbetreffende land. De kinderen vroegen ons of we ook niet eens een Engelse les konden doen. En vanaf dat moment waren onze kooksessies incl. Engelse les na afloop.

Soms gaven de toeristen iets extra’s wat zorgde voor geweldige herinneringen voor de kids, zoals schaatsen, bioscoop etc. Iets wat ik met mijn salaris niet kon. Het maakte me heel gelukkig om ze zo te zien genieten. Om ze even hun nare verleden te zien vergeten en kind te kunnen zijn. Toch zat iets me niet lekker, we gaven ze dit dure eten en de geweldige herinneringen, maar als ik in de koelkast keek kwam er een verdrietige echo uit de koelkast.

Ook kreeg een kindje knokkelkoorts. Toen ik hierachter kwam was hij al een dag in het ziekenhuis. Toen ik op bezoek ging trof ik hem aan in een soort van levende hel (laat staan voor een kind). Mensen om hem heen schreeuwden het uit van de pijn sommige leken zo goed als levenloos. Een zeer traumatische ervaring, zelfs voor mij. Maar helaas is dit de werkelijkheid als je in een goedkoop staatsziekenhuis terecht komt. Voor dit soort dingen moest geld komen. Geld voor de primaire levensbehoeften. Ik wilde namelijk niet dat deze kinderen op latere leeftijd zouden denken: Leoni deed altijd zulke leuke dingen met ons en bereidde zulk lekker eten, maar waarom hadden we altijd honger, waarom gingen we naar slechte scholen, waarom hadden we geen betere gezondheidszorg. Ik wilde helpen maar wist niet hoe.

Ik begon na te denken over het opzetten van een stichting. Maar ik had hiervoor hulp nodig. Niet alleen om voldoende leden te hebben in de stichting, maar ook een klankbord om ideeen mee te sparren. Ik ontmoette Binh-An Nguyen en nam hem mee naar het weeshuis. Ook hij viel als een blok voor de kinderen en samen besloten we een stichting op te zetten.

Tijdens mijn vakantie in Nederland werd het realiteit en werd Stichting Weeshuis Thailand geboren! Inmiddels twee jaar later hebben de kinderen voldoende eten, ze gaan naar school, krijgen de nodige vitamientjes binnen, leren Engels en leren muziek instrumenten te bespelen. We hebben inmiddels negentien kinderen in het weeshuis en zijn trots op de steun die we hen kunnen bieden.